Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porwanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porwanie. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 sierpnia 2011

54. Bracia


Bracia - Brothers
Gatunek: Dramat
Rok: 2009
Reżyseria: Jim Sheridan
Produkcja: USA
Obsada: Jake Gyllenhaal, Tobey Maguire, Natalie Portman, Bailee Madison, Patrick John Flueger, Jenny Wade, Dylan Kenin

Opis: Film oparty na duńskim filmie "Bracia" z 2004 roku. Tommy Cahill pociesza rodzinę swojego brata, Sama - jego żonę Grace i ich dzieci - po jego zaginięciu na wyprawie wojennej. Sam przebywał na misji w Afganistanie i jest uważany za zmarłego. Między Tommym i Grace stopniowo rodzi się uczucie, które nie będzie miało szansy się rozwinąć, gdy sytuacja niespodziewanie się skomplikuje... 




Uwaga! Poniżej znajduje się recenzja, która może zawierać spoilery!



Więzy krwi
Film Bracia to wzruszający dramat przedstawiający miłość nie tylko między kobietą i mężczyzną, ale także między rodzeństwem i innymi członkami rodziny. Pokazuje skutki wojny, która odbija się na psychice jednego z bohaterów.

Sam odbiera brata z więzienia. Następnie wyrusza na kolejną misję w Afganistanie. Jednak w trakcie lotu helikopterem zostają zestrzeleni. Jego żona Grace zostaje poinformowana o jego śmierci. Jej życie załamuje się. Wtedy do jej świata trafia brat Sama - Tommy. Podnosi na duchu nie tylko ją, ale także jej dwie córeczki. Kiedy zbliżają się do siebie, niespodziewanie pojawia się wiadomość, że Sam przeżył. 

W filmie pokazane są dwa obrazy. Jeden z nich to dom, w którym mieszka Grace z córkami, a także, w którym coraz częściej pojawia się Tommy. Drugi to obraz wojny w Afganistanie i przetrzymywany tam Sam oraz Joe Willis. Oba przeplatają się ze sobą tworząc wspólną zgrabną całość. Dzięki temu widzimy zmiany, które zachodzą w głównych bohaterach. A te zmiany są naprawdę ogromne. 

Na pierwszy plany wysuwa się Tobey Maguire, który wcielił się w Sama. Jego postać jest najbardziej wyrazista ze wszystkich. Umiejętnie pokazał wszystkie emocje, które były potrzebne w poszczególnych scenach. Zmiana jego postaci jest najbardziej widoczna. Prze wyjazdem był szczęśliwym mężem i ojcem, kochał swojego brata, który był niewątpliwie czarną owcą w rodzinie. Po całym zajściu w Afganistanie, gdzie pod presją zabił Joe'go Willisa, następuje zmiana. Często wygląda na nieobecnego, jest przewrażliwiony, łatwo wybucha. Oprócz tego przeraża swoich najbliższych. Jedyne, co się nie zmieniło to miłość do brata i żony, choć swoimi oskarżeniami i zachowaniem krzywdzi ich oboje. Film świetnie pokazuje zmiany w psychice człowieka, który widział śmierć, a potem sam musiał zabić osobę, którą dobrze znał. 

Bracia jest filmem, który wciąga i potrafi zainteresować odbiorcę. Najbardziej widoczne są wcześniej wspomniane już zmiany, które zachodzą w głównych postaciach. Pokazują jak różne wydarzenia wpływają na człowieka i jego najbliższych. Odtwórcy głównych bohaterów stanęli na wysokości zadania. Tworzą świetną całość w tej historii. Warto zobaczyć ten film. 

36. Uprowadzona


Uprowadzona - Taken
Gatunek: Sensacyjny
Rok: 2008
Reżyseria: Pierre Morel
Produkcja: Francja, USA, Wielka Brytania
Obsada: Liam Neeson, Maggie Grace, Famke Janssen, Xander Berkeley, Katie Cassidy, Olivier Rabourdin, Leland Orser, Jon Gries, Holly Valance

Opis: Czy można wyobrazić sobie coś gorszego niż przysłuchiwanie się porwaniu własnej córki za pośrednictwem telefonu komórkowego? Ten koszmar przeżywa Bryan, były agent służb specjalnych, któremu pozostało bardzo mało czasu, aby wyrwać 17-letnią Kim z rąk bezwzględnego gangu handlującego kobietami. Sytuacja wydaje się beznadziejna, zwłaszcza, że Bryan znajduje się w Los Angeles, a jego córkę porwano w Paryżu... Jednak ktoś, kogo przez całe życie szkolono w zabijaniu, będzie wiedział, co robić. 



Uwaga! Poniżej znajduje się recenzja, która może zawierać spoilery!




„Bojowy tatuś”
Z pozoru niewinny wyjazd zmienia się w tragedię. Tylko on może pomóc własnej córce. Zegar tyka. Czasu jest nie wiele, a tyle gęb do obicia.

Bryan, to emerytowany agent służb specjalnych. Jego małżeństwo rozpadło się. Teraz za wszelką cenę stara się utrzymywać dobry stosunek z córką. Kiedy ta chce wyjechać do Paryża ze swoją przyjaciółką, on ma zastrzeżenia. W końcu jednak się zgadza. Niestety wycieczka zmienia się w prawdziwy koszmar. Kim i Amanda zostają uprowadzone przez gang handlarzy żywmy towarem. Bryan wyrusza, aby odnaleźć córkę.

Liam Neeson wcielając się w Bryana, wykonał kawał dobrej roboty. „Bojowy tatuś” naprawia relacje z nastoletnią córką, a potem, jako jedyny może wyrwać ją z piekła. Mimo swojego wieku nadal jest szybki, zwinny, potrafi zaskoczyć przeciwnika. Oprócz tego świetnie strzela. Lata praktyki czynią z niego chodzącego zabijakę. Nie patyczkuje się z nikim. Wszystko po to by odnaleźć Kim. Reszta obsady również zadowala. Jednak pewne zastrzeżenia można mieć do filmowej córki Neesona, ponieważ Maggie Grace niezbyt przekonuje swoją grą. W niektórych momentach jest dość sztuczna i mało autentyczna. Na szczęście to rekompensują pozostali bohaterowie.

Film na początku nieco się ciągnie. Jednak później, kiedy dochodzi do porwania robi się coraz ciekawiej. Na ekranie ciągle coś się dzieje. Mamy tu strzelaniny, bójki, a także pościg. Wszystko to nadaje dużej dynamiki. Zagadka powoli się rozwiązuje. Jak na film przystało i tu można znaleźć kilka mało autentycznych rzeczy, które momentami ocierają się o absurd. Chodzi o działanie głównego bohatera. Bryan na swojej drodze spotyka masę uzbrojonych mężczyzn. Kiedy dochodzi, co do czego, lekką ręką pokonuje ich, a sam nie odnosi przy tym żadnych obrażeń. On jest jeden, ich wiele. Tatusiek jest niczym Rambo i Batman w jednym. Dopiero później nieco obrywa. W ostatniej akcji musi pokonać chuderlawego ochroniarza Szejka. Oboje walczą zacięcie, mimo iż Bryan wcześniej dość łatwo pokonywał większych od siebie – nawet, kiedy nie był uzbrojony, a inni do niego strzelali.

Mimo wszystko film jest naprawdę ciekawy. Mamy tu pokazaną relacje ojciec-córka. Chęć odzyskania ukochanego dziecka, staje się priorytetem. Dużo się dzieje i nie jest nudno. Zakończenie mogło być bardziej dopracowane, nie jest zaskakujące. Można z łatwością je przewidzieć. Choć „Uprowadzona” ma kilka minusów, film jest całkiem dobry.

34. Mamusia i Tatuś


Mamusia i Tatuś - Mum & Dad
Gatunek: Horror
Rok: 2008
Reżyseria: Steven Sheil
Produkcja: Wielka Brytania
Obsada: Perry Benson, Dido Miles, Olga Fedori, Ainsley Howard, Toby Alexander, Mark Devenport, Micaiah Dring

Opis: Tytułowi Mama i Tata, wraz z adoptowanymi dziećmi - Birdie i Elbie, pracują na lotnisku. Pewnego dnia spotykają Lenę - dziewczynę z Polski, która przybyła do Wielkiej Brytanii szukać lepszego życia, a utknęła tu, jako sprzątaczka. Rodzina wciąga młodą dziewczynę do swojego koszmarnego świata tortur, bólu i perwersji, gdzie jedynym sposobem by nie zginąć  jest przyłączyć się do ich pokręconego stylu życia.



Uwaga! Poniżej znajduje się recenzja, która może zawierać spoilery!



Bądź posłuszna
Niby normalna rodzina, a jednak. W swoim domu skrywają mroczną tajemnicę. Albo się podporządkujesz, albo czeka cię zasłużona kara, która nie będzie przyjemna.

Polka Lena pracuje na lotnisku, jako sprzątaczka. Poznaje tam Birdie i Elbie. Kiedy ucieka jej autobus, rodzeństwo zabiera ją do siebie do domu. Dziewczyna szybko się przekonuje, że wdepnęła w poważne bagno, z którego ciężko będzie uciec. Mama i tata stosują tortury, aby wymusić na "nowej" córce posłuszeństwo. Chcą by zaakceptowała ich styl życia i przyłączyła się do nich. Lecz tortury, to nie jedyne ich działania. Dopuszczają się także morderstw. Wszystkie te czyny sprawiają im ogromną satysfakcję, a także podniecenie, którego nie starają się ukryć. 

Pokręcona rodzinka składa się oczywiście z rodziców, córki i syna. Jednak w zakamarkach domu,  który wydaje się dość mały - później okazuje się, że pokoi jest znacznie więcej - kryją się także inne, pół żywe postacie. Lena wkraczając w ich świat, zostaje przez matkę "ochrzczona" imieniem Angel. Mamuśka rysuje jej nożem na plecach, coś na kształt skrzydeł. Jak się okazuje podobne "taktyki" stosowane były w stosunku do pozostałych dzieci. Dziewczyna przez większość czasu przykuwana jest do lin, więc nie ma możliwości ucieczki. Do tego ma przerwane struny głosowe, aby nie mogła krzyczeć. Również syn Elbie nie wydobywa z siebie żadnego dźwięku, gdyż prawdopodobnie odcięto mu język. Matce przyjemność sprawia jej posłuszeństwo, natomiast ojczulek preferuje zwłoki. Wnioskować to można z dość nieprzyjemnej i mało apetycznej sceny, kiedy tata masturbuje się za pomocą ludzkiego mięsa. 

Historia dość dziwna i tak naprawdę nie wnosząca niczego. Zbzikowana rodzina, która uwielbia tortury i krew. Mają swoje zwyczaje, których się trzymają. Widzowie mają możliwość zobaczenia jak organizują gwiazdkę w swoim domu. Do świętowania oprócz dzieci i Leny, dołączają także młody mężczyzna, który zostaje przybity do ściany, a także ledwo żywa kobieta na wózku inwalidzkim, którą tatuś uważa za członka rodziny. Film nie tak drastyczny, ale momentami dość obrzydliwy. Dużo krwi, dużo łez, ale fani "straszaków", którzy lubią się bać będą zawiedzeni, bo tego tu nie ma. Strach można wychwycić tylko w oczach ofiary. Często powiewa nudą, akcja wolno się dzieje. Dopiero w finale robi się ciekawiej, choć końcówka niczego tak naprawdę nie wyjaśnia. Czegoś jej brakuje. 

Film nic nie wnosi, ma też niezbyt ciekawą historię. Gdyby poprawić kilka rzeczy, produkcja na pewno by na tym zyskała. Jedyny morał, jaki można wyciągnąć z tego filmu, to nie ufaj obcym, nawet jeśli wyglądają normalnie. ( Mój kolega natomiast wywnioskował: Polaku nie jedź do Anglii!)

środa, 17 sierpnia 2011

13. Cena Odwagi


Cena Odwagi - A Mighty Heart
Gatunek: Dramat
Rok: 2007
Reżyseria: Michael Winterbottom
Produkcja: USA, Wielka Brytania
Obsada: Angelina Jolie, Dan Futterman, Sajid Hasan, Alyy Khan, Irrfan Khan, Denis O'Hare, Archie Panjabi, Will Patton, Adnan Siddiqui, Jillian Armenante

Opis: Film opowiada historie Mariane wdowy po reporterze "Wall Street Journal", zamordowanego w 2002 roku w Pakistanie przez terrorystów. Badał on wówczas powiązania pomiędzy muzułmańskim przywódcą duchownym szejkiem Mubarakiem Gilanim a Richardem Reidem zwanym "shoe bomber".

Uwaga! Poniżej znajduje się recenzja, która może zawierać spoilery!


Pakistańskie piekło
Historia filmu opiera się na prawdziwych wydarzeniach, jakie miały miejsce w 2002 roku. Terroryzm i związane z nim uczucia, to głowne punkty Ceny Odwagi.

Daniel Pearl, to dziennikarz, który zostaje porwany przez terrorystów w Karaczi. Jego żona Mariane próbuje na wszystkie sposoby dowiedzieć się, kto za tym stoi i dlaczego akurat padło na Daniela. To właśnie ona jest główną bohaterką w tej historii. Na niej i jej uczuciach skupia sie cała akcja. Niestety, z góry można przewidzieć, że dziennikarz tego nie przeżyje. Nie dlatego, że film jest przewidywalny lecz znając inne podobne historie, wiadomo jak większość porwań przez terrorystów się kończy.

Film kręcony jest jak typowy dokument. Jest ciemno, szaro i nie tak kolorowo jak w innych filmach. To jest akurat dużym plusem, ponieważ wyróżnia się na tle innych. Aktorzy w ogóle się nie zmieniają. Szczególnie tyczy sie to postaci Mariane, którą zagrała Angelina Jolie. Przez cały film wygląda dokładnie tak samo - ta sama fryzura, makijaż, podobne stroje. Przez to widz ma wrażenie, że czas stoi w miejscu. Oprócz tego widoczna jest dość kiepska gra, a znając Angelinę - wiadomo, że stać ją na więcej i to o wiele więcej.

Fabuła filmu niezbyt interesująca. Fakt, widz może bardziej wtajemniczyć się w całą historię tego porwania, jednak podobne rzeczy można było zobaczyć w wiadomościach. Na dodatek akcja momentami tak bardzo zwalnia, że trzeba uważać, aby nie zasnąć. A szkoda... Gdyby choć trochę nad nią popracować - nie zmienić lecz dopracować - może wszystko wyglądałoby nieco lepiej.

Film doskonale pokazuje niebezpieczeństwo, jakie niesie ze sobą zawód dziennikarza. Szczególnie, jeśli pracuje się w Pakistanie i bierze za dość ciężki temat. Historia smutna lecz prawdziwa. Niestety nieco nudnawa. Chciałoby się powiedzieć: to już było. Nie wszystko, co dzieje sie na świecie, powinno znaleźć się na ekranie.

8. Pogrzebany


Pogrzebany - Buried
Gatunek: Thriller
Rok: 2010
Reżyseria: Rodrigo Cortes
Produkcja: Francja, Hiszpania, USA
Obsada: Ryan Reynolds, Jose Luis Garcia Perez, Robert Paterson, Stephen Tobolowsky, Samantha Mathis, Ivana Mino, Warner Loughlin, Eric Palladino

Opis: Paul jest Amerykaninem pracującym w Iraku. Po ataku przez grupę Irakijczyków budzi się pogrzebany żywcem w trumnie. Ma przy sobie tylko zapalniczkę i komórkę. Prowadzi wyścig z czasem, aby uniknąć śmierci.

Uwaga! Poniżej znajduje się recenzja, która może zawierać spoilery!



Amerykanin vs biurokracja
Ciężko sobie wyobrazić, co by było, gdybyśmy obudzili się w trumnie. Co byśmy zrobili, aby przeżyć... Aby w końcu się wydostać.

Paul Conroy budzi się w trumnie. Pełen strachu, paniki i zdezorientowania, próbuje "ogarnąć" sytuację, w której się znalazł. Ma przy sobie tylko zapalniczkę. Dopiero później odnajduje telefon, latarkę i list od porywaczy, którego i tak nie rozumie. Wszystko skupia sie na nim i jego próbie wydostania się z trumny.

Jedyną postacią jaką widzimy w filmie jest właśnie Paul - nie licząc Pameli Lutti, którą bohater widzi na zdjęciu, a potem na nagraniu w telefonie oraz węża/ żmiję, która wpełza do jego trumny. Pozostali znani są widzą jedynie z rozmów, które prowadzi. Oprócz tego widzimy tylko jedno miejsce, mianowicie trumnę z drewna, w której przebywa. Obie te rzeczy dodają pewnej atmosfery i są na pewno dużym plusem tego filmu. Niestety nie udało się ukazać klimatu klaustrofobii. Czasami mamy wrażenie, że główny bohater ma o wiele więcej miejsca niż jest to pokazane na początku.

Akcja filmu czasami zwalnia i robi się troche nudno. Głównie tyczy się to początku, później na szczęście robi się już ciekawiej. Choć i w trakcie czasami tempo zwalnia. Główny bohater wykonuje masę telefonów, ale nikt - oprócz Dana Brennera - nie kwapi sie by mu pomóc. Oprócz tego zostaje zwolniony z pracy, co wywołuje w nim gorzki smak porażki i niedowierzania.

Film z pewnością nie dla każdego. Nie każdemu spodoba sie to, co zabaczy na ekranie. Widać tu praktycznie jednego aktora i jedno miejsce - taki obraz nie zawsze znajdzie uznanie wśród widzów. Z drugiej strony pokazanie tej historii w inny sposób mogłoby sprawić, że film utraciłby swoisty klimat i atmosferę.